Geçmiş Bir Toz; Üfle Gitsin..

Çok sevdiğim bir hikaye çok da iyi özetler geçmişe bakışımı..

“İki keşiş nehir boyunca giderken, nehrin karşısına geçmek için yardım bekleyen bir kadına rastlamışlar. Kadın yüzme bilmiyormuş ve bu yüzden çok korkuyormuş.

Keşişlerden genç olanı kadına yardım edemeyeceklerini çünkü inançları gereği kadınlarla temas kurmalarının yasak olduğunu söylemiş. Fakat kesişlerden yaşlı olan, genç kadına yardım edeceğini söylemiş ve kadını sırtına alarak nehrin diğer yanına geçirmiş. Diğer keşiş bu durumdan hiç memnun olmamış. Ama kadın keşişe yardım ettiği için çok teşekkür etmiş, şükranını göstermek için tekrar tekrar önünde eğilmiş.

Keşişler yollarına devam etmişler. Yol boyu genç keşiş kendi kendine söyleniyormuş. Yaşlı keşiş dayanamayıp yaklaşık bir mil sonra sormuş:

– Neden hala söyleniyorsun, bir sıkıntın mı var?

 Genç keşiş kızmış olarak cevap vermiş:

– Biz keşişiz; bir kadını sırtında taşıyıp karşıya geçirmek şöyle dursun, kadınlara bakmamız bile yasak. Nasıl böyle bir hareket yapabildin?

 Diğer keşiş gülümseyerek cevap vermiş;

– Ben o genç kadını bir mil geride bıraktım. Sen neden hala taşıyorsun?”

Siz yaşamınız nasıl aksın isterdiniz? Geçmiş - şimdi ve gelecekten oluşan bir zamansal ayrımda; şu anda yapılacak onca şey; yaşanacak - hissedilecek bir sürü güzellik varken; iyisiyle - kötüsüyle geçmişi bugüne taşıyıp; şimdiyi ıskalamak mı; yoksa gerçekten şu an olup bitene odaklanmak mı!?

Bazen; ki aslında her zaman geçmişi arkanda bırakıp yürümek gerekir. Yürümek gerekir ki; anı hissede hissede geçip; geleceğe yol almak için... Çünkü geçmişten gelen her kötü duygu yüktür; yavaşlatır!

Klasik tabirdir ya “affetmek” geçmişi; diğerlerini; gördüklerini - duyduklarını - bildiklerini; en çok da kendini! Evet affetmeli.. Ama bilirim; çoğu zaman sanıldığından da zordur. Birşeyleri içinde yaşarken anlayamamak; verilmesi gereken tepkileri o an verememek; söylenmesi gerekenleri anda söyleyememiş olmak; ve sonra tüm bunlar için kendine kızmak! Ne ağır bir yük.. İnsan en çok da kendiyle savaşır sonra geri dönüp dönüp o anlara. Ama tüm bunlar yaşam enerjinden; bugününden çalmak; potansiyelini kendi kendine geri çekmektir...

Peki ne mi yapmalı geçmişin yüklerinden kurtulmak için!? Evet zihinle gelmez çözüm çoğu zaman; bu nedenledir ki ruhun yardımı gerekir. Birçok yolu vardır aslında geçmişi şifalandırmanın; ben bir kaç öneri sunuyor olacağım kendi kendinize yapabileceğiniz ama fazlası için bana her zaman yazabilirsiniz.

Şifa olması niyetiyle..

Geçmişi şifalandırma uygulama önerileri:

• *Ayna karşısında kendinizle konuşun. Geçin bir boy aynasının karşısına ve unutamadığınız; sizi üzen o anlara dair dökün içinizi kendinize. <Tabi önce ruhunuzdan / içinizden yardım isteyin: sevgili ruhum; ben birazdan kendimle konuşurken lütfen dönüştürmem gereken duyguları bana farkettir. Devamında da rüyalarımda çalışarak bu duygulardan tamamen arınmama yardım et.>
  Sonra tüm o anların üzerinden geçip, anlatın - şikayet edin - bağırın - kızın - gerekirse ağlayın ama ne varsa içinizde söyleyin! Farklı davranmanız gerektiğini mi düşünüyorsunuz; onları da anlatın ayna karşısında.. Sizi çok ferahlatıp, çok işe yarayan bir yöntem olduğunu göreceksiniz. Çünkü önemli olan farkındalık! Sadece farketmek zaten konunun %70ini çözüyor... Kalanına da ruhunuz uykularınızda devam edip çalışmayı tamamlıyor ve dönüşmesi gereken duygular dönüşmüş olup, yolunuzdan siliniyor..

• *Eğer konunuz direkt kişi ya da kişilerle ise; alın resim ya da resimlerini ve konuşun onlarla... Öncesinde isim ve soy isimlerini -varsa evlenmeden önceki soy isimleriyle- ....’nin ruhuna sesleniyorum diyerek anlatın içinizden geçenleri.

Bu tarz uygulamaları ilk birkaç kez yaptığınızda çok etkisini anlamayacaksınız belki ama inanın ki işe yarıyor. Özellikle algılarınızı bu yöne gerçekten kanalize etmeye başlandıktan sonra, etkisini tamamen hissediyor olacaksınız.

• *Sıra geldi kendi kendinize yapmanız biraz zor olsa da yine de denemenizi önereceğim çok etkili br çalışmaya... Aslında biraz meditasyon havasında geçecek bir çalışma bu.

Kendinizi sakin hissettiğiniz bir ortamda; oturur ya da yatar vaziyette konumunuzu alıp, gözlerinizi kapatın. Belirteceğim örnekler tadında bir niyet geçirip içinizden kendinizi bırakın.
“... olayının yüklerini üzerimden atmak / ...kişileriyle yüzleşip zamanında ifade edemediklerimi söylemek / ...tarihinde yaşadığım olayları şifalandırmak / ...konusunun çözümüne niyeten ve benzeri o anı tarifleyen durumlara dair niyet cümleleri olabilir.”

Gözlerinizi kapadıktan sonra; kendinizi o olay anına götürün ve biraz gözlemleyin. O anın tekrar canlanması için biraz zaman tanıyın ve sonra kendinizi ana dahil edin. Ve ne olmuştu diye düşünmeden; siz nasıl olmasını isterdiniz onu yaşayın. Bırakın kurgu aksın. Kelimeler dökülsün.. Gerekirse yüksek sesle konuşun ama size göre nasıl yaşanması gerekiyorsa öyle yaşansın.. Ve sonra artık yaşanması gerektiğine inandığınız şekilde kurgusunu değiştirdiğiniz o andan şimdiye gelin ve kendinize teşekkür ederek; geçmişi ve o insanları affederek gözlerinizi açın.

• *Bir diğer çalışma ise tamamen “affetmek” üzerine kurulu. Bu çalışmayı yazarak ya da konuşarak iki şekilde de yapabilirsiniz. Ben yazılı yapıldığındaki verdiği rahatlamayı çok sevsem de tercih sizin.
  Burada; “kendinizi affetmek - olayın konusu kişileri affetmek - kendinize farkındalığınız için teşekkür etmek - o kişilere dönüştürmeniz gereken duygular için aracılıkları dolayısıyla teşekkür etmek - kendinizden özür dilemek - o kişilerden özür dilemek” kalıplarını kullanıyor olacaksınız. Tüm olay kurgusunda yaşananları yazılı ya da sözü (ayna karşısında da yapabilirsiniz) bir şekilde “af - teşekkür - özür” kalıpları ile ifade etmek. Ve sonunda da şu cümlelerle çalışmayı kapatmak...
  “... tarihinde / zamanında her ne yaşandıysa bitti; geride kaldı. O anın yükü bugüne kadar benimle geldi; ama artık şimdi - burada - şu an bu yükleri bırakıyorum. Bilirim ki tüm bu yaşananlar dönüştürmem gereken duygular içindi. Ben şimdi, şu an, burada tüm o duyguların şifa ile dönüşümüne; hislerimin hızla onarılmasına niyet ederken; farkındalığım için kendime teşekkür ediyorum. Ve tüm o negatif yükleri hayatımdan atarak, andan itibaren gelecekte kendimi ifade edebildiğim; öğretilerimi nazikçe aldığım yeni olaylarda huzurla yol alıyorum. Ve öyle de oldu..”

09.11.17