Ürün Yönetimi Derken..

Sektörü ne olursa olsun; ürün yönetiminde altın kuraldır; herşeyi görmeli duymalı bilmeli; sürekli tetikte olmalısınızdır. En önemlisi de “müşteri ne ister; bekler” i altın kuralınız yapmalısınızdır!

Ürün yönetiminde aslında dört temel aşama var gibi görünür:
- Pazari tanı; müşterinin / tüketicinin ihtiyacı anla, varsa bir fırsat kokusunu al
- Hedef kitle tanımını yap; pazarlama karmanı oluştur; ürünü pozisyonla ve konumlandır
- Yaptıklarının efektini ölçebilecğein bir sistemin de olsun ve sürekli takipte kal (rekabet takibi de buna dahil)
- Geribildirim topla; tüm yeni içgörülere de hakim ol ve bir yandan da geleceği kurgula

İşte burda temel çıkış noktası olan müşterinin / tüketicinin ihtiyacını anla kısmı çok kritik önem taşıyor. Artık öyle bir durum var ki; pazarı ve müşteriyi tanı noktasında bambaşka bir bakış açısı ile evrilmeniz gerekebiliyor. Ama artık «müşteriyi merkeze almak» zorundayız! Özellikle de hizmet sektörü gibi somut tek kanıtı bazen bir kağıt parçası (sigorta gibi mesela) olan sektörde..

Belki de gerçekte sorulması gereken soru; müşteri ürünümü neden kullanıyor; gerçek ihtiyacı ne..hangi sorunu halletmek istiyor..Nasıl bir süreç / deneyim yaşamak istiyor ..
Theodore Levitt, Marketing Myopia” makalesinde, “İnsanların ihtiyacı, duvarda bir delik açmaktır; matkap değil.” diyerek; müşterinin söz konusu ürün veya hizmetle hangi işini / derdini halletmeye çalıştığını anlamaktır kısmına çok güzel bir bakış getirmiştir. Satmaya çalıştığımız şeyi aslında ne için tasarlamalıyız belki de biraz tüm meselemiz olmalı.. Çünkü belki de ihtiyaç gerçekten sadece duvarı delmek; bir matkap değil!!

Yani ürün yönetimi için çıkış noktası ve merkez müşteri oluyor; ötesi yok!
Bu noktada dikkate alınması gereken başka bir gösterge de şu ki; işin durumsallık boyutu. Nedir bu durumsallık boyutu peki? Aynı müşterinin farklı zamanlarda aynı ürün için bile olsa farklı ihtiyaçlara sahip olabildiği gerçeği.
Bir restoranın en sevilen tarife göre milk-shake yapması ve müşterilerini memnun etmesi aslında pek de zor değildir. Fakat en iyi tarife göre milk-shake yapmak, her zaman insanların gerçekten ihtiyaç duydukları  milk-shake olmayabilir. İnsanlar tükettikleri ortamlara göre bir milk-shake’ten  farklı beklentilere sahip olabilirler. Çünkü ortama göre ihtiyaçları farklılaşır. Yapılan bir araştırmada, insanların otoyol üzerindeki bir restorandan  satın aldıkları milk-shake’in çok kıvamlı olmasını istediklerini gözlemlemiştir. Çünkü ihtiyaçları, soğuk sütlü bir içecekten çok uzun yolda çabuk bitmeyecek, onları oyalayacak bir içecektir. Ama aynı insanlar, başka bir ortamda farklı bir milk-shake isterler.  Bir akşamüstü vaktinde çocuklarıyla birlikte serinlemek ve tatlı bir şeyler içmek istediklerinde, yoğun kıvamlı bir milk-shake, onların ihtiyaçlarına tam anlamıyla cevap vermez. Akşamüstü ihtiyaç duyacakları milk-shake, daha az kıvamlı, daha az miktarda, kolayca tüketilebilen bir milk-shake olacaktır.

İşte müşteri beklentilerini merkeze aldıktan sonra da ürün / hizmetin içeriği ne olmalı; nasıl bir iş modeli ile ilerlenmesi gerekir; müşteri deneyim yolculuğu nasıl olmalı; iletişimi nasıl yapılmalı gibi kritik maddeler de bir ürün yöneticisinin karar noktaları oluyor..

Tüm bu göstergeler ışığında zaten merkeze aldığımız müşeriyi artık gerçekten kral yapmamız gerekliyor.. Müşteri neden kral ve gerçekte ne bekler bunun cevabı da başka bir yazımızın içeriği olsun.

Bol keyifli günler..