Acaba neydi yaratıcılığın gerçek kaynağı..?!

Acaba neydi yaratıcılığın gerçek kaynağı;

peki ya çocuk olmak ne demekti..

Hatırlar mısınız; pespembe hayallerinizin olduğu, büyülü masalların içinde geçen; düşler ülkelerini tasarlayıp tasarlayıp hatta içinde yaşadığınız o yılları..

Çok çok uzak ve bir o kadar da hatırlaması zor geldi değil mi..

Oysaki belki de daha dün gibi pamuk prenses, heidi, he-man, superman olduğumuz; şirinlerle şirinlediğimiz; susam sokağı izleyip Kırpık'ın sepetin içinde kalan kısmını merak ettiğimiz o günler!

Bunlar tabiki benim gibi 80’lerin sonu 90’ların başında çocuk olanların dönem çağrışımları ama çocukluk dönemimiz deyince herkesin bir dolu listesi çıkar eminim ki.. Çünkü hepimiz çocuk olmuştuk; o masumiyetin içinden bu yaşlara sürüklenmiştik..

Yine konu dışı bir yazı gibi gelecek gibi görünüyor biliyorum; böyle bir yazıyı neden kaleme alıyorum onu ise tam olarak da ifade edemiyorum belki ama nedeni tamamen az önce karşıma çıkan ve üstüne de birkaç kelime de ekleyip paylaştığım şu iki kare.. Ve hatta sonra hatırladığım bir başka benzer resim..

(başka benzer o resmi de merakınız için yazının altında paylaşıyorum)

Konunun uzantısı mı;

Bu yaratıcılığı gördüm dakikalarca bu güzel masum surata baktım ve sonra dedim ki sahi neydi yaratıcılık?! İçinde bulunduğumuz önemli sandığımız kendimizi geliştirme uğraşları; aldığımız onca eğitim aslında işimize ne kadar hizmet ediyordu; yaratıcılığımızı onlar mı besliyordu..?

Biz bir ürünü, hizmeti konumlandırırken; bir iletişim rotası belirlemeye çalışırken; ajans desteği için o yaratıcı zihinler müthiş işlerle karşımıza çıksın diye en doğru bilgilendirmeyi onlara yapmaya çalışırken ve ajanslarımız da bize supersonic fikirlerle gelmeye çalışırken; hani dağları devirdiğimizi sanıyorduk ya; ..

Aslında oysaki; çocuk masumiyeti ve saflığıyla düşünmek yeterdi belki de!?

Yaratıcılık denen şey belki de saflıkta, basitlikte saklıydı; tamamiyle içten gelen heyecanı, isteği yansıtan..

Kim şimdi görmezden gelebilir ki burdaki yaratıcı zihinleri..

Herşey çocuk masumiyetimizde; heycanımızda ve isteğimizde saklıyken aslında; siz siz olun sakın o içinizdeki çocuğun sesini kısmayın! Bırakın o çığlıklar atsın; bağırsın çağırsın; koşsun zıplasın; taklalar atsın; düşsün kalksın ama sakın yorulup pes etmesin!

Çünkü yaratıcılık denen şey onda saklı..

Kocaman cüsselerinizin içinde barınmaya çalışan içinizdeki çocukla ve sevgiyle kalın..

Ama bir de son zamanlarda doğruluğu kanıtlanan bir durum da var ki; “çokyönlü çalışma yaratıcılığı öldürmekteymiş” bunu da ayrıca konuşuyor olmak üzere;

Sevgiyle kalın..