İnsan, hatırladığı halde yoluna devam etmeyi öğrenir.

Psikolojik iyileşme, yaşananları unutmak değil; geçmişin bugünkü hayatımızı yönetmesine izin vermemektir.

İnsan, kendisini inciten deneyimleri kolay kolay unutmaz. Çünkü zihin, benzer acıları yeniden yaşamamak için geçmişten ders çıkarmaya çalışır. Bu yüzden bazı hayal kırıklıkları insanı daha temkinli, daha mesafeli ve daha seçici hâle getirir.

Ancak kendini korumak, kalbini herkese kapatmak değildir. Sınır koymak, kin tutmak değildir. Yoluna devam etmek de yaşananları önemsizleştirmek anlamına gelmez.

Bazen beklediğin özrü alamazsın. Bazen yaşadığın acı, onu yaşatana hiçbir zaman tam olarak anlatılamaz. Ve bazen iyileşmek, bir başkasının hatasını kabul etmesini beklemekten vazgeçtiğin yerde başlar.

Çünkü her zaman geçmişi değiştiremezsin ama geçmişin geleceğini belirlemesini engelleyebilirsin.

İnsan unutmak zorunda değildir. Affetmek kalıbına sıkışmak zorunda da değildir. Yalnızca yaşadığı acının, bundan sonra kuracağı hayatın tek belirleyicisi olmasına izin vermemeyi öğrenebilir.

Olgunlaşmak, yaşananları silmek değil; hatırladığında artık aynı yerden kanamamaktır.   Ve, insan, hatırladığı halde de yoluna devam etmeyi öğrenir.

…

Geçmişini değiştiremeyebilirsin ama onunla ilişkini değiştirebilirsin.

Bugününü yaşamaya hakkın var.

Geleceğine umutla yürümeye hakkın var.